The Middle Ages - Andros Zins-Browne

(c) Jan Lietaert
vr 13/03/2015 - 10:09 *** Andros Zins-Browne mocht met zijn première van The Middle Ages het (Im)possible Futures festival theatraal openen. Zijn dansvoorstelling gaat op zoek naar de tijd, onze tijd, ergens tussen een hang naar het verleden en hoop op een betere toekomst. Voor deze dansvoorstelling haalt hij inspiratie uit allerlei tijden en stijlen. Een wirwar van invloeden in een gefragmenteerd nu.

andros zins browne dans vooruit (im)possibles futures

De illusie dat kunst de wereld kan redden zijn we ondertussen al even voorbij. Maar een opeenstapeling van economische en politieke crisissen en vele twijfels over een bloeiende toekomst leken voor Vooruit en Campo een perfect vertrekpunt voor dit kunstenfestival. (Im)Possible Futures wil met theater, dans, maar ook met een eigen school vol discussies, wandelingen en zelfs een nachtclub onze verbeelding aan het werk zetten. Nadenken over de (on)mogelijkheid van een toekomst en bovenal welke rol kunst daarin kan spelen. Een breed uitgangspunt dat op verschillende manieren vorm krijgt.

Keuzestress

Andros Zins-Brown bijt de spits af. Een perfect gekozen première voor dit Gentse festival. Met The Middle Ages probeert deze choreograaf op een heel eigen manier onze tijd te vatten. Dit stuk gaat niet over de historische Middeleeuwen, maar het moment tussen toekomst en verleden. Niet zomaar het nu of het heden, maar het gevoel vast te zitten tussen een hang naar het verleden en het op weg zijn naar een nieuwe toekomst. Ergens blijven wachten tot van buitenaf of bovenaf wordt beslist of we meegaan in de maalstroom van toekomstig optimisme of proberen het goede oude verleden terug tot leven te wekken.

Zins-Browne zet zijn vijf dansers letterlijk tussen twee muren, twee tribunes. Ze bewegen constant tussen de twee. Soms gericht naar het ene deel van het publiek dan weer naar het andere. Een kant kiezen lijkt moeilijk maar wordt meer en meer onnodig. Hoe langer hoe meer bewegen ze zich los van elkaar en los van het publiek. De conventies waar het mee begon in een renaissancistische choreografie lijken meer en meer te vervagen. De beschroomde passen, bevestigende knikjes en het voorzichtig vormen van paren verdwijnen.

De gulden middenweg?

Zins-Browne zocht zijn inspiratie in verschillende stijlen, beginnend bij de renaissance, zichtbaar in choreografie en kostuums. Het hedendaagse sluipt er onvermijdelijk in, maar de invloed is nog duidelijk. Meer en meer echter worden de historische invloeden minder herkenbaar. De strakke pakjes en bewegingen van de tweede choreografie doen denken aan de modern dance, maar hebben ook een kitscherig futuristisch kantje. De neanderthalers die er op volgen, zijn op zijn zachtst gezegd niet meteen historisch accuraat. De geschiedenis beïnvloedt het heden, maar kan nooit in zijn juistheid worden gevat. En de toekomst? Daar hebben we het gissen naar.

Het licht glijdt van de ene naar de andere kant. We zijn als grote lichtbakens waartussen het schouwspel zich afspeelt. We begrijpen waar Zins-Browne het over heeft, maar raken wel wat verstrikt in het concept. The Middle Ages is een doordacht stuk, dat veel aandacht vereist van de kijker en een grote zin om mee te gaan in zijn denkoefening. Visueel niet altijd even toegankelijk, maar conceptueel zeer interessant en een perfecte opener van een festival vol vragen over de toekomst.

Wie meer over (Im)Possible Futures wil ontdekken kan hier terecht. Ontdek nog andere voorstellingen zoals 'So you can feel' van Pieter Ampe of 'What Nature Says' van Myriam van Imschoot. Ontdek ook The (Im)Possible School, Road of Club. Nog tot 21 maart in Gent.

Eline Van de Voorde
Eline Van de Voorde is theaterwetenschapster en oud-medewerker bij Cobra.be. Momenteel is ze aan de slag in het Museum Dr. Guislain.