De Waterafsluiter - Transparant

ma 18/03/2013 - 12:04 Cobra.be stuurt laatstejaarssnaken van het Paridaensinstituut in Leuven naar het theater. En publiceert hun bevindingen naast die van professionals. Onze recensent Ludo Dosogne en studente Kaat Mennens hebben samen genoten van 'De Waterafsluiter' door Muziektheater Transparant.

de waterafsluiter muziektheater transparant marguerite duras le coupeur d'eau dirk roofthooft diederick de cock piet rebel recensie ludo dosogne kaat mennens podium theater de klas van piet

Dirk Roofthooft, Diederick de Cock en Piet Rebel schitteren in 'De Waterafsluiter' van Muziektheater Transparant. Het gaat om een theaterbewerking van 'Le coupeur d'eau' van de Franse schrijfster Marguerite Duras.

 

"Alle zintuigen vermurwd"

Ademloos hebben we geluisterd naar Dirk Roofthooft, die zich met een snedige, theatrale bewerking van ‘Le coupeur d’eau' van Marguerite Duras opnieuw ontpopt als een rasechte meesterverteller. Door het alarmerend klankenbombardement van Diederik De Cock bij de aanloop tot het verhaal worden ook van meet af aan de zintuigen vermurwd en iedere weerstand om het verhaal te volgen gebroken.

Schuldgevoelens

De Franse schrijfster inspireert zich op een krantenbericht over een arme vrouw, die met haar kinderen op de rails van de TGV de dood opzoekt nadat een ambtenaar bij haar thuis het water had afgesloten. Of er tussen beide gebeurtenissen een oorzakelijk verband bestaat is nooit bewezen, maar Duras zadelt de waterafsluiter wel met schuldgevoelens op.

Opdat niemand een woord zou missen neemt Dirk Roofthooft zijn tijd. Ondertussen blaast en zuigt Piet Rebel (Blindman!) op de achtergrond onbestemde geluiden uit zijn saxofoon. Ook uit de slagwerkinstrumenten ontsnappen schuifelende, snerpende en sissende klanken. Soms lijkt het alsof alleen maar onderdelen van dit muziekmateriaal worden verplaatst, opgeblonken of gereinigd. In werkelijkheid bouwen de instrumentalisten een ‘soundscape’ vol valkuilen en hindernissen. Zowel de acteur als de personages kunnen er in verdwalen.

Dorst

Aanvankelijk kiest Roofthooft – gewoontegetrouw in gemakkelijke, stijlvolle kledij - voor een sobere, beheerste aanpak. Met zijn ene hand in zijn broekzak en zijn andere aan de microfoon wekt hij een zeker vertrouwen op. Als boven hem de aircomolens beginnen te draaien is de temperatuur duidelijk opgelopen. Het verhaal speelt zich af bij zwoel weer in volle zomer. Gelukkig heeft hij een flesje water binnen handbereik, terwijl de slachtoffers van de waterafsluiter hun dorst niet eens kunnen lenigen. ‘Een mens verbruikt meer dan honderd liter water per dag!’ commentarieert de acteur. Opdat we het niet zouden vergeten herhaalt hij steeds luider zijn uitspraak.
Oververhit wordt hij weer zijn personage, dat ditmaal zijn beschamend gedrag probeert te verdedigen. Als ambtenaar vervult hij toch alleen maar zijn plicht? In andere omstandigheden wordt hij trouwens afgeblaft en vernederd. Roofhooft wijdt er een heftig protestlied aan, ondersteund door sax en gitaar. De blues en de funk zijn nooit ver weg uit het stuk, al worden alleen maar de eerste aanzetten gegeven.

Medeplichtig

Vergeefs tracht de waterafsluiter, zijn geweten te sussen. Door bij het publiek erkenning te zoeken maakt hij het medeplichtig Op een videoscherm verschijnen symbolische filmbeelden. Nachtvogels vliegen vervaarlijk op ons toe. De wind, die het tarweveld beroert, kondigt een woest onweer aan. Een lam wacht op wat de toekomst brengt. Nieuwsgierige kinderogen staren de toeschouwer aan, vooraleer hun blik wordt gesmoord. Maar hun lot kan niet meer worden afgewend. ‘Het leven is een valstrik!’ jammert de acteur. Een aangrijpende vaststelling.

Ludo Dosogne

24/07/201210:51


****
 

"Ondergedompeld in een klankbad"

Klank, beeld en monoloog. Meer hebben theatermakers Diederick De Cock en Dirk Roofthooft niet nodig voor de adembenemende voorstelling van ‘De Waterafsluiter’. Adembenemend, want van het begin tot het einde hangt de volledige zaal aan Roofthoofts lippen, die een prachtige monoloog voortbrengt.

Het drama

‘De Waterafsluiter’ vertelt het verhaal van een straatarm gezin. Op een bloedhete dag komt de waterafsluiter de taak uitoefenen die zijn naam al doet vermoeden: het water afsluiten. Het gezin ziet geen andere uitweg meer dan op het spoor te gaan liggen en te wachten op de TGV die hen naar hun eindbestemming zal brengen.

Eenvoud siert

Enkel de instrumenten voor het klankbord en een microfoon hebben een plaats op het podium. In de lucht hangen enkele ventilatoren, die voor koelte zorgen op een hete zomerdag. Op de achtergrond hangt er een gigantisch scherm waarop passende beelden getoond worden. Deze soberheid in decor wordt doorgetrokken in de voorstelling zelf. Het stuk wordt immers gebracht door slechts twee muzikanten en één acteur, wat het geheel alleen maar sterker maakt.

De beelden op het scherm voegen heel wat toe aan de sfeer in de zaal. Beelden van kinderen, lammetjes, ogen… worden in slow-motion afgespeeld. In combinatie met rustige, emotioneel geladen woorden, maken ze iedereen stil.

Spel met woord en klank

De voorstelling opent met een weerzinwekkende knaller op saxofoon, die meteen de toon zet en de aandacht scherp stelt. Dirk Roofthooft vertolkt vervolgens de rol van waterafsluiter. Hij zit met een berg wroeging en wringt zichzelf in steeds groter wordende bochten om zijn daden te verdedigen. Dit leidt tot enkele tirades waarin hij zijn woorden meermaals herhaalt. Toch zijn de tirades niet zomaar tirades. Er zit poëzie en muziek in, wat de monoloog tot een echt kunstwerk maakt.

Tijdens zijn monoloog wordt Dirk Roofthooft begeleid door Diederick De Cock en Piet Rebel. Zij spelen saxofoon, gitaar, piano en slagwerk op ‘grootmoeders’ wijze. Er wordt niet gewoon op gespeeld, maar er wordt ook op gewreven, mee geschoven en op getokkeld. Hierdoor ontstaat er een klankbad, waar de toeschouwer in ondergedompeld wordt.

De makers combineren beeld, klank en poëzie om het verhaal van ‘De Waterafsluiter’ te vertellen. Ze nemen de toeschouwer mee in een wereld van frustratie en wroeging. Kortom, deze voorstelling is een echte aanrader, en zoals Roofthooft zo mooi vertelt in zijn monoloog, zal ook ik ‘De Waterafsluiter’ geen strobreed in de weg leggen.

Kaat Mennens

18/03/201312:36

*****


[‘De Waterafsluiter’ - Muziektheater Transparant. Regie: Diederick de Cock, Dirk Roofthooft. Met: Dirk Roofthooft, Diederick De Cock, Piet Rebel. Speellijst op www.transparant.be]

Kaat Mennens

Kaat

  • Voornaam: Kaat
  • Familienaam: Mennens
  • Woonplaats: Kessel-Lo

  • Houdt van: tekenen en knutselen, muziek en muziek maken, gitaren in alle maten, vormen en kleuren, sciencefiction, Harry Potter-boeken, stand-upcomedy, cabaret
  • Heeft een hekel aan: spinnen en andere enge insecten met lange poten die harig zijn

besproken door de klas van Piet