Het KIP & Les ballets C de la B

© Thomas Dhaenens
vr 15/05/2015 - 15:27 ** Na een viertal jaar waagt het KIP zich voor de tweede maal aan een dansvoorstelling. Net zoals bij 'Dans Dans', kiezen ze bij 'Ladycock' opnieuw voor Les ballets C de la B als partner. De twee Gentse gezelschappen verkennen het oeuvre van Hitchcock. Ze brengen geen film of scenario op scène, maar laten zich inspireren door de personages en hun bewegingen, gebaad in een bijhorende sfeer van thriller en suspense.

podium ladycock het KIP & Les ballets C de la B campo gent recensie eline van de voorde

Je hoeft geen Hitchcock-kenner te zijn om te beseffen dat de impact van deze Britse filmregisseur op de filmwereld enorm is. Je hoeft er ook niet veel over te weten om enkele typische Hitchcock-scènes voor de geest te halen: of het nu de aanval van de kraaien in 'The Birds' is of de wereldberoemde douchescène in 'Psycho'.

KIP-makers Hendrik Van Doorn en Oliver Roels en danser Nicolas Vladyslav teren op deze herkenbaarheid en puren er een hele resem aan danssequenties uit. De bewegingen van vluchtende personages, femmes fatales en sterfscènes allerhande vormen het materiaal voor de voorstelling. Er wordt geen nieuw verhaal uit gedistilleerd, maar wel een reeks herkenbare fragmenten die betekenis krijgen door het collectieve geheugen. De theatrale dansscènes maken de bewegingen concreet en grijpbaar, om ze kort daarna te abstraheren.

© Thomas Dhaenens

Om de dramatiek te vergroten, worden ook muziek en licht gebruikt. In navolging van de films zetten ze de bewegingen extra in de verf. Het tikkende geluid van een oude filmspoel maakt de voorstelling tot een nostalgische cinema-ervaring.

We zien in 'Ladycock' hoe bepalend muziek en licht zijn. Het geeft de bewegingen betekenis, zorgt voor spanning en actie. De muziek is, zoals Van Doorn zelf in een interview vertelt, het soort waarvan hedendaagse choreografen gaan lopen. Ze draagt een beladenheid die vaak wordt geschuwd in hedendaagse dans en die een stuk, gewild of ongewild, verhalend maakt. Een bepalend moment in de voorstelling buit deze dramatiek volledig uit. De bewegingen die we in korte flitsen zagen, komen samen in één lange sequentie. De muziek voegt spanning toe aan de choreografie, geeft het zelfs iets heroïsch, waardoor gemakkelijk een betekenis kan worden toegevoegd. Heel helder ervaren we hoe de muziek alles verandert en ons perspectief beïnvloedt.

Het is vooral deze ervaring die bijblijft na het zien van 'Ladycock'. Maar is dat voldoende? Dat de voorstelling geïnspireerd is door Hitchcock, is van het begin tot het einde zichtbaar, maar de herkenbaarheid in bewegingen en de cinematografische stijl kunnen ons niet de hele voorstelling in de ban houden. We begrijpen wat de drie performers willen bereiken met het ontleden en terug samenbrengen van fragmenten van scènes en personages, maar als geheel blijft het wat mager. Het opzet is intrigerend en verrassend, maar daagt zowel op choreografisch als inhoudelijk vlak te weinig uit. Het uitgangspunt is sterker dan de uitwerking, waardoor we toch wat op onze honger blijven zitten.

Eline Van de Voorde
Eline Van de Voorde is theaterwetenschapster en oud-medewerker bij Cobra.be. Momenteel is ze aan de slag in het Museum Dr. Guislain.

'Ladycock' van het KIP & Les ballets C de la B - voor meer info over de speeldata klik hier

© Thomas Dhaenens