SOAK - Before We Forgot How To Dream

vr 19/06/2015 - 15:12

soak before we forgot how to dream debuut singen-songwriter pop recensie dirk steenhaut

Kroniek van een bewogen adolescentie

Gelukkig dromen niet alle tieners ervan Miley Cyrus of Justin Bieber te worden. Ook in de wereld van de singer-songwriters wordt het talent dezer dagen namelijk steeds jonger. Jake Bugg en John Lennon McCullagh zijn u misschien al bekend en vanaf nu mag u ook SOAK aan dat rijtje toevoegen. Deze Noord-Ierse jongedame, die eigenlijk Bridie Monds-Watson heet, was pas vijftien toen ze haar eerste ep’tje opnam. Intussen is ze vier jaar ouder, werd ze één van de revelaties op de jongste aflevering van EuroSonic en figureerde ze al in het voorprogramma van Low: een mooie aanloop naar haar eerste plaat van lange adem, die niet vrij is van schoonheidsfoutjes maar toch vooral veel talent en potentieel laat horen.

“The teenage heart is an unguided dart”, luidt de openingszin van SOAKs cd ‘Before We Forgot How To Dream’ en daarmee krijgt de luisteraar een thematische sleutel aangereikt die ook in de andere songs nog van pas zal komen. SOAK schrijft over haar groeipijnen, haar honger naar ervaring en haar zoektocht naar de richting die ze met haar leven uit wil. Haar songs geven de indruk dat ze, zoals zoveel adolescenten die met hun zelfbeeld worstelen, heel veel tijd in haar hoofd heeft doorgebracht.

In ‘Blud’ heeft ze het over de ruzies tussen en de uiteindelijke scheiding van haar ouders. Maar behalve eenzaamheid ademen haar liedjes ook zelfspot. “Be a nobody just like me”, zingt SOAK ergens geringschattend. “If I could, I’d waste all my time on you”, luidt het dan weer in ‘Garden’. De chanteuse mag er op het podium dan als een muurbloempje uitzien, haar attitude blijft opvallend ‘no nonsense’.

Net zoals op haar vroege singles, heeft SOAK vaak al genoeg aan haar lichtjes hese stem en haar folky fingerpicking-gitaar om haar verhaal verteld te krijgen (zie ‘Shuvels’, ’24 Windowed House’ en de niet nader genoemde ‘ghost track’). Maar veel van de songs op ‘Before We Forgot How To Dream’ zijn iets rijker geïnstrumenteerd, met piano, drums en strijkers. Door die vollere begeleiding klinken ‘Garden’ en het zwierig georkestreerde ‘Sea Creatures’ zowaar zelfs verrassend poppy. Tot de beste momenten behoren zeker ook het luchtige ‘Reckless Behavior’ (“When you’re young and reckless you shouldn’t be stopped”) en het donkere, meanderende ‘Oh Brother’ (“Sorry I missed the tide that pulled you under”).

In compositorisch opzicht wordt SOAK af en toe geholpen door Iain Archer, de man die eerder al de pen van Jake Bugg hielp vast te houden, terwijl producer Tommy Mclauglin het lumineuze idee had tussen de liedjes tot driemaal toe een korte atmosferische instrumental te verstoppen. Maar ‘Before We Forgot How To Dream’ staat vooral in het teken van ongekunstelde eerlijkheid.

Zeker, SOAK zingt met een vreemd Londonderry-accent en haar werk komt soms nog wat onvoldragen over. Maar dat belet niet dat de songs zich, na herhaalde beluisteringen, onder je huid nestelen en dat de zangeres méér artistieke rijpheid toont dan je van iemand van haar leeftijd zou verwachten. Fijn debuut.

Dirk Steenhaut
Dirk Steenhaut studeerde Engelse letterkunde aan de VUB en was ruim twintig jaar muziekjournalist bij de krant De Morgen. Hij werkt nu freelance, onder meer voor Cobra.be, Knack en het cultuurmagazine Staalkaart.

['Before We Forgot How To Dream' – SOAK. Rough Trade, 2015]

► beluister dit album via Spotify