Herbert – The Shakes

vr 12/06/2015 - 15:34

herbert the shakes matthew herbert dance jazz soul electronica recensie dirk steenhaut

Elektronische muziek als balsem voor de ziel

De Britse elektronicamuzikant Matthew Herbert is, onder verschillende pseudoniemen, al ruim twintig jaar actief. In die tijdspanne drukte hij zijn stempel op genres als minimal house en electrodisco, maar maakte hij ook big bandmuziek en manifesteerde hij zich als conceptualist en handelaar in vreemde geluiden. Zo maakte hij platen over het menselijk lichaam (‘Bodily Functions’), de industriële voedselproductie (‘Plat du Jour’) en de levenscyclus van het varken, van zijn geboorte tot op het bord van de consument ('Pig'). Herbert schuwt de controverse niet: zijn werk heeft altijd een sterk ideologisch en provocatief karakter gehad, maar af en toe sloot het ook aan bij de pop-mainstream. Per slot van rekening producete de man plaatjes van Roísín Murphy, Dani Siciliano en de Vlaams-Berlijnse Barbara Panthe.

The Shakes’ is nu zijn eerste cd als Herbert sinds ‘Scale’ (2006) en meteen ook zijn eerste dance-plaat in negen jaar. Niet dat het werkstuk meteen kraters in het parket van uw lokale discotheek zal slaan. Daarvoor klinken de songs te introvert en te kwetsbaar. De gestroomlijnde, gesofisticeerde nummers sluiten veeleer aan bij de jazz- en soultraditie. Zelf spreekt Matthew Herbert over “electronic music for the soul”.

Bij iedere track heeft hij een kort film gemaakt die helemaal aansluit bij de verfijnde complexiteit en de elegantie van de muziek. ‘The Shakes’ is een reactie op het huidige politieke klimaat in Groot-Brittannië: “Wie heeft er nood aan verstrooiing, wanneer de tijd voor actie is aangebroken?”, vraagt Herbert zich luidop af. In ‘Strong’ zet hij zich dan ook af tegen een wereld waar alles in het teken staat van winstbejag, terwijl hij zich in ‘Smart’ aan de zijde schaart van de ‘99 procent’ van de Occupy Wall Street-beweging.

Hoewel de songs tot de directste en toegankelijkste behoren die Matthew Herbert al heeft uitgebracht, propt hij ze ook nu weer vol met verrassende ingrediënten. Zo werden voor ‘The Shakes’ niet minder dan 723 objecten gesamplet, waaronder en doodskist en een meteoriet. Eigenlijk vormt de plaat een synthese van zowat alles wat de artiest in de voorbije twee decennia heeft uitgespookt. Het ritme is nog steeds de motor van de meeste tracks, al wordt er ook regelmatig met blazers gegoocheld (in ‘Smart’ wijzen ze zelfs rechtstreeks naar Cuba) en spelen expressieve soulstemmen een sleutelrol.

Zangeressen Ade Omotayo (een voormalige backingchanteuse van Amy Winehouse) en Rahel Debebe-Dessalegne (bekend van de groep Hejira) drukken hun stempel op de songs, maar zoals blijkt uit ‘Strong’ en ‘Peak’ laat Calum Duncan zich evenmin onbetuigd. Soms neigt de muziek nog een beetje naar abstractie (zie ‘Bed’, waarin een monumentaal kerkorgel opduikt), maar met ‘The Shakes’ toont Matthew Herbert vooral hoe ‘leftfield’ en luistervriendelijk in zijn universum hand in hand kunnen gaan.

Dirk Steenhaut
Dirk Steenhaut studeerde Engelse letterkunde aan de VUB en was ruim twintig jaar muziekjournalist bij de krant De Morgen. Hij werkt nu freelance, onder meer voor Cobra.be, Knack en het cultuurmagazine Staalkaart.

['The Shakes' - Herbert. Accidental/Caroline, 2015]

► beluister dit album via Spotify