Lynn Cassiers - The Bird The Fish And The Ball

vr 29/03/2013 - 17:05

lynn cassiers the bird the fish and the ball manolo cabras basic borg elektronica pop jazz muziek cd recensie jeroen revalk

Plinkeploink in de speelhoek

Op haar solodebuut 'The Bird The Fish And The Ball' is zangeres en multi-instrumentaliste Lynn Cassiers in de weer met elektronica, eenvoudige synthesizers en allerlei gevonden voorwerpen die klanken kunnen genereren. Net als in haar andere werk herken je een soort kinderlijke verwondering over het speelgoed waarmee ze aan de slag gaat. "Eens horen welk geluidje ik hieruit kan toveren", zoiets. Alsof ze graait in een grote doos Lego-blokken en grillige, veelkleurige creaturen stapelt. Songs in laagjes. Ze vervormt, verdubbelt, verdraait niet alleen geluiden en instrumenten, maar ook haar eigen stem. Haar liefelijke fluisterstem, meestal in het Engels, een keer in het Nederlands. Ook daar weer dat kinderlijke en naïeve. Vertederend, of soms gewoon heel grappig. En even doet ze me denken aan Rickie Lee Jones, in 'When you walk with me' bijvoorbeeld.

'The Bird The Fish And The Ball' is een fijn kleinood voor de liefhebbers van experimentele fluisterpop en knisperende elektronica.

Lynn Cassiers (°1984) is het jongere zusje van drummer Steven Cassiers (Dez Mona, Dans Dans), die haar heeft bijgestaan bij de mix en productie van 'The Bird The Fish And The Ball'. Ze speelt met Rudy Trouvé en Eric Thielemans in Tape Cuts Tape dat nog niet lang geleden de tweede cd 'Black Mold" uitbracht. Daarnaast kent u haar misschien van Lidlboy, de groep van toetsenman Jozef Dumoulin, met wie ze ook samen bij de experimentele jazzgroep Octurn heeft gespeeld op de cd "7Eyes". En ze is te horen op de luisterboeken 'Vliegen tot de hemel' en 'Het einde van de wereld' van Michaël De Cock en het Brussels Jazz Orchestra.

Al op heel jonge leeftijd werd Lynn aangetrokken door de muziek. Als veertienjarige hing ze stiekem rond in dezelfde muziekcafés als haar oudere broer. Maar na de Kunsthumaniora in Antwerpen, koos ze heel bewust voor het Conservatorium in Den Haag om haar eigen muzikale weg te zoeken.

Jazzy ping-pong

Ook bassist Manolo Cabras is een alumnus van het Haagse Conservatorium. Cabras komt uit Sardinië maar heeft intussen een vaste stek gevonden in de Belgische jazzscene. Van zijn band Basic Borg verscheen eind vorig jaar het album "I wouldn't be sure', met daarop naast saxofonist Riccardo Luppi, pianist Matteo Carrus en drummer Oriol Roca, ook Lynn Cassiers als zangeres en leverancier van allerhande elektronica.

Manolo Cabras is een heerlijke bassist, een pracht van een improvisator die we kennen van bijvoorbeeld Erik Vermeulen Trio, Ben Sluijs Quartet en Manuel Hermia Trio. Op 'I wouldn't be sure' levert hij de meeste composities die als aanzetten dienen voor improvisaties en vrijere klankexperimenten. Ondanks de elektronica van Lynn Cassiers, blijft de muziek van Basic Borg toch heel dicht bij de jazztraditie. Mooi is het heen-en-weerspel tussen de jongens van de ritmesectie onderling, maar ook tussen de twee stemmen (Lynn Cassiers en veteraan Riccardo Luppi). Dat maakt nieuwsgierig naar deze muziek live op een podium.

Jeroen Revalk

['The Bird The Fish And The Ball" - Lynn Cassiers. RAT Records, 2013]

► beluister dit album via Soundcloud

 

['I wouldn't be sure' - Manolo Cabras & Basic Borg. el Negocito Records, 2012]

► beluister dit album via Soundcloud