Flying Horseman - Navigate

vr 21/12/2012 - 16:14 ****

flying horseman navigate bert dockx pop rock muziek cd ep recensie dirk steenhaut

Uitgebeend en afgekloven

Uit de MIA’s viel het niet echt af te leiden, maar de Belgische muzikant die óns het afgelopen jaar het aangenaamst heeft verrast is zanger, gitarist en songschrijver Bert Dockx. Samen met bassist Fred ‘Lyenn’ Jacques en drummer Steven Cassiers maakte hij niet alleen een spraakmakende plaat met de avant-jazzformatie Dans Dans, in april bracht hij met zijn andere groep, Flying Horseman, ook de huiveringwekkend mooie cd ‘Twist’ uit.

Voor de makers van De Canvasconnectie was het alvast een goede reden om een hele televisie-uitzending aan de man te wijden. En in de laatste weken van 2012 trakteert Flying Horseman ons nu, bij wijze van post scriptum, op ‘Navigate’, een ep die in een gelimiteerde oplage als vinyl 10-inch tot ons komt, maar ook gewoon via iTunes verkrijgbaar is.

Hoewel de vier tracks nog nooit eerder werden uitgebracht, zijn ze niet echt nieuw: ze prijken al jaren op Dockx’ live-repertoire. ‘America is Dead’, het enige nummer uit ‘Navigate’ dat met de volledige bandbezetting is opgenomen, ligt, qua stijl en sfeer, nog enigszins in het verlengde van ‘Twist’. Het is een donker, bezwerend maar sober nummer dat twijfelt tussen droom en nachtmerrie, waarin Bert Dockx uiting geeft aan zijn ambivalente gevoelens voor en over een specifieke cultuur. Hij heeft het over “a country built on fear”, maar ondanks het dorre sociale en economische landschap stelt hij ook vast dat “America is a dream / Strong enough to change your mind”. De etherische achtergrondstemmen van de zussen Maieu, de diepe stem van Dockx, en het expressieve snarenwerk zorgen andermaal voor koude rillingen.

Bert Dockx: "Ik ben verslaafd aan beeld"

De Antwerpse gitarist Bert Dockx maakt met zijn groepen Flying Horseman en Dans Dans visuele muziek. "Ik ben verslaafd aan beeld", zegt hij daarover, "en dat is mijn inspiratie".

In de drie overige songs horen we de zanger solo aan het werk, met zijn gitaar als enige gezel. Dat laat weinig ruimte voor ornamenten: de nummers klinken uitgebeend en afgekloven en doen zo intimistisch aan dat het lijkt alsof je samen met Bert Dockx in één kamer zit. Het filmische en bedachtzame ‘All Day’, oorspronkelijk geschreven voor ‘Twist’, is voorzien van een lange instrumentale inleiding en coda. ‘We Navigate’ begint en eindigt met grofkorrelige noise, maar is daartussen vooral verstild en valt op door zijn zacht gecroonde zangpartij. Afsluiter ‘Shadowplay’, oorspronkelijk van Joy Division, krijgt dit keer een folky jasje aangemeten en van fingerpicking à la Johnny Cash voorzien. Het verschilt dus grondig van het origineel, maar ook bij Flying Horseman blijft het een beklemmend relaas van grootstedelijke aliënatie.

Voor zover dat nog nodig was, bevestigt Bert Dockx met ‘Navigate’ dat hij in staat is indringende, door folk en blues bestoven rocksongs te schrijven, die qua intensiteit niet hoeven onder te doen voor het werk van Nick Cave of David Eugene Edwards. Een bedwelmende kortspeler dus, van een natuurtalent dat sinds kort is ingeschreven in het bevolkingsregister van het plaatsje Toekomst.

Dirk Steenhaut


['Navigate' - Flying Horseman. Unday, 2012]