Intimistische benadering

Sigiswald Kuijken is natuurlijk erg vertrouwd met de Mattheuspassie van Bach: hij voerde het werk al over de hele wereld uit, en zo'n 20 jaar geleden maakte hij er, samen met zijn Petite Bande, een eerste opname van (met Kuijken als orkestleider en Gustav Leonhardt als dirigent - bij DHM).

Grondig muziekhistorisch onderzoek in de voorbije decennia en pionierswerk van mensen als Joshua Rifkin en Andrew Parrott, veranderden Kuijkens visie op de Mattheuspassie. Hij ging ze uitvoeren met een sterk gereduceerd ensemble (hier ruim twintig instrumentisten) en zonder dirigent. Er is geen koor in de gewone zin van het woord: de solisten vormen dat koor. En een enkele sopraan vervangt het knapenkoor.

Met deze nieuwe opname tonen Sigiswald Kuijken en La Petite Bande overtuigend aan dat deze aanpak werkt. Alles lijkt mooi en natuurlijk op zijn plaats te vallen. Zo winnen de koren en koralen aan zeggingskracht en harmonische rijkdom. Ook de kleuren van het instrumentale ensemble zijn, geholpen door de natuurlijke galm van de Leuvense Predikherenkerk, bijzonder geraffineerd: een intieme, maar toch warme en aanwezige strijkersklank, met daarnaast mooie bijdragen van de houblazers (o.a. van Marc Hantaï op fluit en Patrick Beaugiraud op hobo).

De ingetogen en gedragen stijl van het vocale solistenteam (zangers waarmee Kuijken al vaker samenwerkte - sopraan Gerlinde Sämann, alt Petra Noskaiova, tenor Christoph Genz, bas Jan Van der Crabben) past mooi binnen deze intimistische benadering. De opname plaatst hen tussen en soms zelfs een tikkeltje achter de instrumentengroep. En dat komt de verstaanbaarheid niet altijd ten goede.

Laat dit kleine technische detail u er niet van weerhouden om deze fraaie uitgave in huis te halen.

Bart Tijskens

["Matthäus Passion - Johann Sebastian Bach" - La Petite Bande. Challenge Classics, 2010] - Geselecteerd voor Klara's 10