Emilie De Voght, sopraan (België)

vr 06/05/2011 - 13:19

Identikit

  • 27 jaar
  • Geboren in Eigenbrakel/Braine-l'Alleud
  • Begon haar muzikale carrière op zevenjarige leeftijd aan de Muziekacademie van Asse (België).
  • Nam zanglessen bij Frederik Meireson en Paula Vansteenkiste en behaalde hierbij een grootste onderscheiding. 
  • Studeerde bij Dina Grossberger aan het Koninklijk Conservatorium Brussel om er in juni 2006 met grote onderscheiding haar meesterdiploma te behalen.
  • Nu vervolmaakt ze zich verder bij Margarida Natividade. Ze volgde reeds meesterklassen met Udo Reinemann, Jard van Nes, Alexander Oliver en Axel Everaert.
  • Ze is lid van Bl!ndman 4x4 Voice, een project van het saxofoonkwartet Bl!ndman met wie ze reeds samenwerkte voor een cd -opname en tournee met Mozartfuga's en canons.
  • Ze werd reeds als soliste gevraagd bij het Vlaams Radio Koor, Collegium Vocale o.l.v. Philippe Herreweghe en La Petite Bande o.l.v. Sigiswald Kuijken.  Verder werkt zij ook regelmatig met het saxofoonkwartet Bl!ndman en het jonge ensemble Nadar dat zich specialiseert in hedendaagse muziek.  

Wat is je motivatie om deel te nemen?

Het is de laatste keer dat ik überhaupt kan deelnemen gezien de leeftijdsgrens.  Ik wou geen ‘gewetenswroeging’ hebben en heb mijn dossier opgestuurd omdat ik mij later niet wou afvragen ‘Wat als?...’.  Het is natuurlijk altijd al een beetje een droom geweest om hieraan te kunnen deelnemen, sinds ik jong ben volgen mijn ouders vrij regelmatig deze wedstrijd.

Wat is je favoriete muziek (klassiek)?

Ik ben grote fan van Mahler, vooral zijn eerste vier symfonieën; uiteraard ook zijn orkestliederen. Helaas zit daar weinig tussen voor mijn stemtype, maar ik heb onlangs in de tweede (met Collegium Vocale Gent) en derde symfonie deelgenomen aan de koordelen en heb daar ongelooflijk veel van genoten. 

Wat is je favoriete muziek (niet-klassiek)?

De echte foute nineties muziek kan wel eens loeihard door mijn living knallen; ook vele hits van de seventies stonden vaak op toen ik klein was en daar luister ik nog wel eens naar als ik in de auto zit. 

Naar wie kijk je op? Wie is een groot voorbeeld voor jou?

Ik kijk op naar mensen die hun beroep met passie doen; die kom ik een beetje overal tegen en telkens pik ik daar iets van mee. Mijn ouders (hoe cliché misschien ook) vind ik een bijzonder voorbeeld van hoe je je in het leven voor iets kan inzetten en daar helemaal voor kan gaan.  
Op muzikaal gebied vind ik voorbeelden in alle verschillende disciplines: orkestmuzikanten, koorleden, een dirigent.  Als ze hun ‘job’ met sterke overtuiging en grote liefde doen, vind ik dit absoluut iets om naar op te kijken. Want hoe geweldig het ook is om muzikant te zijn, er zijn uiteraard minpuntjes aan het vak.  Voor ogen blijven houden waarom je muzikant bent geworden in de eerste plaats, dát is iets dat sommigen na een tijd wel durven vergeten.  Muzikanten die ‘fris’ blijven ook na dertig of veertig jaar carrière, daar kijk ik naar op en die wil ik als voorbeeld nemen.
Er zijn ook wel twee concrete zangeressen naar wie ik enorm opkijk: Diana Damrau (een ongelooflijk sterke zangeres met een geweldige uitstraling) en Christine Schäfer (zangtechnisch ijzersterk en met enorm veel fijngevoeligheid – zij is ook niet vies van hedendaagse muziek, iets wat ik ook veel doe).

Je moet een strenge discipline volgen, wat is je "uitlaatklep"?

Hoorn spelen bij de harmonie; het hele sociale aspect is geweldig aan zo’n groep.  En het marcheren op straat tijdens de jaarlijkse Bloemenstoet, dat is iets dat ik niet wil missen. 

Hoe verzorg je je stem?

Ik doe daar niets speciaals voor, ik let enkel op dat ik niet in rokerige omgevingen ga en niet sta te brullen als mijn nineties-cd’s weer eens opstaan. 

Heb je een ritueel voor een optreden?

Niet echt.  Gewoon concertkledij aantrekken, make-up in orde brengen en hup, het podium op. 

Heb je een geluksbrenger?

Nooit gehad en ik geloof sterk dat je zelf je eigen geluk bepaalt.
 

Wie bepaalt welke kledij je gaat aantrekken?

Ik kies eerst zelf maar vraag dan advies aan de mama (en de strenge zussen).  Mijn zanglerares coacht ook wel wat in die zin.