Derroll Adams - Banjo Troubadour

vr 06/02/2015 - 13:56

derroll adams banjo troubadour muziek cd vrt

Rusteloze zwerver met de folktraditie als kompas

De Amerikaanse folkartiest Derroll Adams leidde jarenlang een zwervend bestaan, samen met zijn vriend en collega Ramblin’ Jack Elliott. Tijdens de sixties was hij de grote mentor van Donovan en dook hij ook even op in ‘Don’t Look Back’, de befaamde documentaire van D.A. Pennebaker over Bob Dylan. Adams, een virtuoos op de 5-string banjo, bracht een groot deel van zijn leven in België door: eerst in Brussel, waar hij omstreeks 1970 aanspoelde, later in Antwerpen, waar hij in 2000 overleed.

De zanger uit Portland, Oregon zag zijn werk opgenomen door onder anderen Arlo Guthrie, Joan Baez en Marianne Faithfull, maar de jongste jaren werd het ook vertolkt door Eriksson-Delcroix, Dolly Parton en The Avett Brothers. Tien jaar geleden was Derroll Adams nog het voorwerp van een uitstekende biopic door Patrick Ferryn.

Bij jongere generaties doet zijn naam echter nauwelijks meer een belletje rinkelen. Hulde dus aan het Starman-label om zijn muziek weer onder de aandacht te brengen met ‘Banjo Troubadour’, een plaat met nooit eerder uitgebrachte live-opnamen uit de VRT-archieven. De ene helft van de tracks is afkomstig uit een concert in Antwerpen uit 1980, de andere uit een optreden in Leuven in 1973.

Adams toont zich in de tien verzamelde liedjes vooral een begenadigde verhalenverteller, die genoeg heeft aan zijn diepe stem en zijn soepele banjospel om de toehoorder op het puntje van zijn stoel te houden. De songs zijn vaak bewerkte traditionals en Amerikaanse ‘mountain songs’, zoals ‘Darling Corey’ en ‘Blue Ridge Mountain’. Andere nummers, type ‘900 Miles’ of ‘Freight Train Blues’, gaan over het rusteloze zwerversbestaan, zoals beatnik Jack Kerouac het ooit beschreef in zijn roman ‘On the Road’. Derroll Adams zet dat materiaal volledig naar zijn hand, voor hem een noodzakelijke voorwaarde om het te kunnen zingen. Grappig is ook dat de zanger vaak tegen zijn banjo praat tijdens het spelen, alsof hij met een levend wezen te maken heeft.

Voorts bevat ‘Banjo Troubadour’ een klassieke countrysong van Jimmie Rodgers (‘Muleskinner Blues’), een flard bluegrass van The Carter Family (‘Rich & Rambling Boy’) en het van Woody Guthrie geleende ‘Ain’t Got No Home’. De enige eigen compositie van Derroll Adams is hier ‘The Sky’, een onderdeel van een trilogie waar ook ‘The Valley’ en ‘The Mountain’ deel van uitmaken.

Voor de zanger was het persoonlijke politiek en het politieke persoonlijk, maar in beide gevallen slaagde hij er steeds in de liedjes uit zijn repertoire tot iets universeels te verheffen. Uit ‘Banjo Troubadour’ blijkt bovendien dat de man een prima entertainer was: zijn bindteksten en introducties waren altijd geestig en informatief. Derroll Adams behoort inmiddels tot de folkgeschiedenis, maar de tand des tijds heeft op zijn nagelaten werk nauwelijks vat gehad. Het beste bewijs dat het eigenlijk van àlle tijden is.

Dirk Steenhaut
Dirk Steenhaut studeerde Engelse letterkunde aan de VUB en was ruim twintig jaar muziekjournalist bij de krant De Morgen. Hij werkt nu freelance, onder meer voor Cobra.be, Knack en het cultuurmagazine Staalkaart.

['Banjo Troubadour: A Live Recording' – Derroll Adams (vinyl, maar met de cd ingesloten). Starman, 2015]