Kris Dane - Rose of Jericho

do 06/11/2014 - 09:50 Video update: zo 25/01/2015 - 14:06

kris dane rose of jericho singer-songwriter pop recensie dirk steenhaut

Onderschatte Belg maakt tijdloze wereldplaat

Kris Dane is zo veelzijdig dat je hem met gemak een muzikale kameleon kunnen noemen. De lang geleden naar Brussel verkaste Antwerpenaar speelde ooit een blauwe maandag bij dEUS, haalde in 1996 de finale van de Rock rally met 801 KD Concept en maakte recent nog deel uit van de Waalse rockband Ghinzu. Tegenwoordig klinkt zijn werk aanmerkelijk minder leftfield en is het wat meer naar het midden opgeschoven.

Hoewel hij op zijn vroegste soloplaten afwisselend aan Jeff Buckley en Prince refereerde, heeft de inmiddels 42-jarige artiest in de loop van zijn carrière een wat meer bedaarde singer-songwriterstijl ontwikkeld. Op ‘Rose of Jericho’, zijn vijfde cd en meteen het sluitstuk van de trilogie waarvan ook platen als ‘Songs of Crime and Passion’ en ‘Rise & Down of the Black Stallion’ deel uitmaken, hanteert hij een folky schrijfstijl en ontwikkelt hij een sound die sterk aanleunt bij die van klassieke angelsaksische liedjesschrijvers als Fred Neil, Tim Hardin,Tim Buckley en Tim Rose.

Old school? Zeker, maar tegelijk ook warm, organisch en tijdloos. Producer Wim De Wilde (Noordkaap en Novastar) zorgt ervoor dat alle ingrediënten in de songs perfect in evenwicht zijn. De doorvoelde stem en het akoestische gitaarspel van Kris Dane staan centraal in het klankbeeld, maar zijn ontboezemingen over liefde en rusteloosheid worden subtiel ingekleurd door onder anderen ‘brother in armsRodrigo Fuentealba Palavicino (gitarist bekend van Motek, Manngold de Cobre en Gabriel Rios) en bassist Michel Hatzigeorgiou (Aka Moon). De songs klinken zo intimistisch dat je, in ‘Hollywood’, ‘Bound to Please’ of ‘Freebird’ bijvoorbeeld, het gevoel hebt dat Dane naast je in de sofa zit te zingen.

Kris Dane in De zevende dag

De Vlaamse singer-songwriter Kris Dane is ten onrechte niet zo bekend als hij eigenlijk zou moeten zijn. In 2014 verscheen de knappe cd 'Rose of Jericho', zijn vijfde intussen en een klassieker-in-spe. In De zevende dag speelt hij het titelnummer en eerst een kort stukje uit 'Golden Rain'.

Opvallend zijn dit keer de mooi uitgebalanceerde maar nooit overdadige strijkersarrangementen van de Brit Chris Elliott, die eerder al op de loonlijst stond bij Loudon Wainwright, Adele en wijlen Amy Winehouse. Ze zorgen ervoor dat tracks als ‘Golden Rain’, ‘True Desire’ of het titelnummer (vingerknippend ritme, soulvol koortje van The Finder Sisters) nog onweerstaanbaarder klinken. De violen zorgen ook voor dramatische accenten in ‘Run Dry River’. Alleen jammer dat ze in ‘I Believe’ iets te kwistig met poedersuiker strooien.

‘Rose of Jericho’, in New York gemixt door Tom Elmhirst, een meneer de zich voordien al ontfermde over U2, Beck en The Black Keys, is andermaal een imposante plaat van artiest die veel te getalenteerd is om met zijn 'play small, think big'-attitude binnen de nationale landsgrenzen geprangd te blijven.

Het hoogtepunt van de cd is voor ondergetekende het even bezwerende als desolate ‘Sweet On You’, waarvan je haast zou zweren dat het een heuse Americana-traditional is. Blij dat Kris Dane, na een stilte van zes jaar, weer glorieus de puntjes op de i komt zetten.

Dirk Steenhaut
Dirk Steenhaut studeerde Engelse letterkunde aan de VUB en was ruim twintig jaar muziekjournalist bij de krant De Morgen. Hij werkt nu freelance, onder meer voor Cobra.be, Knack en het cultuurmagazine Staalkaart.

['Rose of Jericho' – Kris Dane. Mongrel Brothers Entertainment/PIAS, 2014]

► beluister dit album via Spotify