De Amerikaanse violiste Hilary Hahn in Bozar

vod
vr 11/01/2013 - 13:04 Hilary Hahn is ondertussen al een oude bekende, al is ze slechts drieëndertig jaar. Ze komt met een programma met na de pauze, uitsluitend bisnummers.

hilary hahn viool bozar recital encore jeff meyers klassieke muzeik]

Hilary Hahn was in haar jeugd een zogenaamd wonderkind. Een kindsterretje dat op haar elf al de hele wereld rondtrok. Maar eerder dan een gedresseerd aapje dat kunstjes maakte, was ze toen al een rijpe muzikante die opmerkelijk goed begeleid werd. Na haar jeugd viel ze allerminst in een diep gat. Haar artisticiteit diepte uit. Zelfs in haar tienerjaren speelde ze met de grootste dirigenten en de grootste orkesten, met wederzijds respect. Hahn is geen middle of the road artieste. Geen entertainster. Ze blijft ongelofelijk nieuwsgierig. Ze staat open voor alle mogelijke kunstvormen.

Legendarisch is haar videoblog die ze van overal in de wereld waar ze optreedt, maakt. Ze noteert op haar gsm beelden die haar raken. Het wakker worden van de natuur in Rio de Janeiro, een rij fietstaxi’s in Berlijn. Maar ze voert overal ter wereld ook gesprekken met, meestal muzikanten, een orkestmanager, een trombonespeler. Ze toont oprechte interesse in wat de mensen rondom haar motiveert. Ze blijft vragen en doorvragen. Een echte vraagstaart.

Ook in haar eigen vak wil ze verbreding. Klassieke muziek is voor haar geen afgesloten canon. Geen officiële reeks van werken die gehomologeerd zijn als echt klassiek. Ze kijkt breder. Ze gaf aan zesentwintig componisten de opdracht om een bisnummer te schrijven. Encore in het Amerikaans. Zesentwintig encores. Een bisnummer, een toegift, is een korte afsluiter van een in de regel meer ernstig concert, waarmee de violist zijn publiek nog eens extra verwent met een uitbarsting van bravoure en virtuositeit, of extra lyrisme. Hahn vroeg deze vorm – en de enige voorwaarde die ze stelde was dat het een stuk van ongeveer vijf minuten moest zijn, dat op zichzelf stond - aan een reeks componisten, en ze kreeg een mozaïek van stijlen en stemmingen terug. Waarmee ze het genre merkelijk liet vernieuwen. Voor het zevenentwintigste stuk schreef ze een wedstrijd uit. Vierhonderd inzendingen kwamen binnen. En de Amerikaan Jeff Myers won de wedstrijd met ‘The angry birds of Kauai’.

 

Hilary Hahn speelt op een instrument van de 19de eeuwse Franse vioolbouwer Jean-Baptiste Vuillaume. Een stabiel en betrouwbaar instrument met een brede, niet zo penetrante klank. Niet zo spectaculair. Maar wel haar beste vriend, zegt ze.
Ze toert nu rond met een recital waarvan het tweede deel een reeks van die encores bevat. Ze kwam in Brussel aan en voelde zich ziek. Het resultaat van waarschijnlijk tochtige stations, vroeg opstaan en air conditioning. Maar gehard door een leven onderweg, blijft ze professioneel. Ze sputterde niet tegen, ze kwam haar afspraak met Cobra.be na en gaf graag haar interview.

[Bozar. Zaterdag 12 januari 2013: Hilary Hahn]