Een ander Brugge

vod
wo 20/05/2015 - 10:56 De historische binnenstad van Brugge op een uitdagende en nieuwe manier bekijken, dat is wat Triënnale Brugge 2015, in gedachten heeft.

triennale brugge 2015 brugge michel dewilde tadashi kawamata begijnhof song dong sint-salvatorskathedraal o+a bruce odland sam auinger frank deleu stadsbeiaardier hedendaagse kunst

Triënnale Brugge in Hoera cultuur!

Moderne kunst in historisch Brugge

Curator Michel Dewilde te gast in 'De zevende dag' (17 mei 2015)

We kennen Brugge allemaal. De stad van Van Eyck en de Vlaamse Primitieven. De stad die in de 19e eeuw haar middeleeuws uitzicht kreeg en dat tot in de 21e eeuw wist te behouden. Brugge ‘die Stille’ waar de tijd tot stilstand is gekomen, als een foto die eens op het papier vastgelegd geen beweging meer hoeft. Omdat het zo goed is. Een historische postkaart die in toeristische gidsen over heel de wereld wordt aangeprezen en heel veel volk lokt.

Stel dat die meer dan vijf miljoen toeristen die jaarlijks de stad bezoeken daar ook zouden blijven wonen, wat zouden daar dan de gevolgen van zijn?” Die vraag stelden de curatoren Till-Holger Borchert en Michel Dewilde van de Triënnale Brugge 2015 aan een 18-tal hedendaagse kunstenaars en architecten. Thema’s die aan bod komen zijn het Nieuwe Burgerschap, de onzichtbare financiële en economische dimensies, de immobiliëncrisis, de stad als spektakel, het leven en wonen in een metropool, …

[O+A] © Peter De Bruyne

Sinds enkele weken neemt de drukte op de door de kunstenaars gekozen locaties toe. Je ziet welke antwoorden ze formuleerden op die vraag naar oprukkende verstedelijking. Er komt ‘schwung’ in de binnenstad en een week voor de opening ging Cobra.be al eens kijken. We zagen er onder meer de houten hutten die de Japanse Tadashi Kawamata in de bomen van de binnentuin van het Begijnhof heeft opgehangen en de rotstuin uit afbraakmateriaal die de Chinese kunstenaar Song Dong naast de Sint-Salvatorskathedraal aanlegt. We luisterden er ook naar testen voor ‘Quiet is the new loud’, een klankproject van [O+A]. [O+A] is het duo Bruce Odland en Sam Auinger, twee kunstenaars die al 25 jaar rond geluid werken en hier een aantal ‘Songlines’ door de stad uitstippelden. De zwevende zilveren luidsprekers die je als ballonnen aan een touwtje mee kan dragen laten je als een vleermuis met je oren de ruimte zien. Voor de stadsbeiaardier Frank Deleu componeerden ze ‘Sounding Brugge’. Wanneer hij dit stuk op zijn beiaard uitvoert is het voor de luisteraar op de begane grond mogelijk de akoestische kwaliteiten van de stad waar te nemen.

Tadashi Kawamata © Peter De Bruyne

De Triënnale wordt opgevat als een parcours. Drie wandelingen brengen je langs de 18 projecten. Daarnaast zijn er nog indoortentoonstellingen. In het Arentshuis worden de visionaire stadsplannen van de Belgische modernist Huib Hoste geconfronteerd met de stadmorfologieën van de Duitse Oswald Mathias Ungers. In de Bond wordt de eindeloze geschiedenis van destructie en opbouw van steden in het Midden- en Verre Oosten getoond. In het Stadhuis kan je naar ‘Imaginaire steden’ van Bodys Isek Kingelez, Liu Wei, Luc Schuiten en Tracy Snelling .

[Triënnale Brugge, van 20 mei tot 18 oktober 2015, op diverse plaatsen in de stad]

Zondag 31 mei besteedt het programma De Canvasconnectie uitgebreid aandacht aan het deelnemende Japanse architectencollectief Atelier Bow-Wow die een zwemclub op de reien zullen laten drijven.

In 1968 organiseerde het Brugse stadsbestuur, samen met de provincie West-Vlaanderen, voor het eerst een Triënnale voor Plastische Kunst. In 1971 en 1974 volgden een tweede en derde editie. De triënnales richtten zich specifiek op de toenmalige Belgische hedendaagse kunst. Er waren opmerkelijke deelnames van toen nog relatief onbekende kunstenaars als Marcel Broodthaers, Panamarenko, Jef Geys en Jacques Charlier.