Crimi Clowns: de movie

VMMa
di 02/04/2013 - 09:17 *** Luc Wyns regisseert, schrijft én produceert de bioscoopfilm naar zijn gelijknamige tv-reeks, waarin hij een entertainer speelt met een dubbelleven als gangster. Hoogwaardige cult van eigen bodem.

Crimi Clowns: de movie Luk Wyns Johnny De Mol Manou Kersting Chris Willemsen recensie Ward Verrijcken

Spannende trip

Wie net als ondergetekende niet vertrouwd was met de ophefmakende (zij het weinig bekeken) tv-reeks die Luk Wyns vorig jaar voor 2BE maakte, moet niet wanhopen. ‘Crimi Clowns: de movie’ werkt heel goed op zichzelf, voorkennis is niet nodig. Je zal na het zien van de film de rabiate fans van het cult-feuilleton groot gelijk geven. Wat een unieke verwezenlijking van die dekselse Wyns.

“Ik droomde van een ongewoon en nooit gezien product,” legt de acteur-regisseur uit. “Ik houd van gangsterseries en ik haat clowns. Maar ik voel tegelijk met hen mee. De combinatie van de Vlaamse onderwereld met de minst gewaardeerde entertainers uit de showbizz, leek me een spannende trip.” En dat is het absoluut geworden.

Gitzwarte komedie

De plot draait rond een vuilbekkende familie in het Antwerpse. Overdag treden ze als clowns op op kinderfeestjes of staan ze onhandig te doen in de studio van één of andere jeugdzender. ’s Nachts gaan ze rijke villabewoners overvallen. De winst wordt afgeroomd door een gewetenloze maffialeider (heerlijke rol van Frank Aendenboom).
De film wordt aan mekaar verteld door Wesley (rol van Johnny De Mol), de oudste zoon van gangster Ronny (rol van Luk Wyns). Wesley heeft alle waanzinnige avonturen van zijn familie, inclusief wraakzuchtige bomma en drugverslaafde zus, op camera vastgelegd voor een soort van videoblog. Na de feiten werden die beelden aan mekaar geplakt en mag Wesley met absurde interventies—soms als zichzelf, soms als treurende clown, nu eens in het Antwerps, dan weer met Hollandse tongval—het verhaal interpreteren en aan ons kijkers presenteren.
Het is het procedé van de ‘found footage’, een genre dat Hollywood de laatste jaren gretig aanwendt om tienerfilms een vals-realistisch tintje te geven, à la ‘The Blair Witch Project’, ‘Cloverfield’ en ‘Paranormal Activity’. Maar Wyns mikt veel verder dan adolescente horror en boetseert met zijn beperkte middelen een gitzwarte komedie die u nog lang zal bijblijven. Om het even met een platitude te omschrijven: ‘Crimi Clowns: de movie’ is mega cool.
 

Hondsbrutaal en consistent

Het is, met andere woorden, geen toeval dat één van de personages op een bepaald moment bekent dat hij meer dan tien keer ‘C’est arrivé près de chez vous’ heeft gezien. (In Wallonië waren ze dik twintig jaar geleden al mega cool.) Wyns steekt zijn inspiratiebronnen niet weg, brengt er op die manier hulde aan, en is ook niet te beroerd om beroemde medemensen als Jan Smit en Eline De Munck een veeg uit de pan te geven.

De humor en het veelvuldige geweld zijn hondsbrutaal, en dus is het een film geworden die niet iedereen zal bekoren. Maar de toon van Wyns’ scenario, gekruid met zoveel bloedvergieten en nonstop-vloeken, is heel consistent, het past allemaal wonderwel binnen het concept. De clowns zijn heel inventief met hun krachttermen. “Kloten van witvis,” is nu al een klassieker. Of wat te denken van de hilarische alliteratie: “Kut. Kanker. Kloten.”
 

Als regisseur levert Wyns een zeer degelijk gemonteerde film af, met een dijk van een soundtrack bovendien. Af en toe tovert hij prachtige cinema-momenten op het scherm, zoals de geweldig goed getimede en dus superspannende scène waarin Wesley en Ronny een miljoenenbuit uit de handen van hun slapende collega proberen te grissen.

De film eindigt waar hij begon, met een slow motion-beeld van een clown die bloed uit zijn mond huilt. Metaforisch, memorabel en, jawel, mega-cool.

Ward Verrijcken – op Twitter: @filmWard

[Crimi Clowns: de movie – Regie: Luk Wyns met o.a. Luk Wyns, Johnny De Mol, Manou Kersting en Chris Willemsen. 1u42]