Love - Gaspar Noé

yt
di 28/07/2015 - 10:16 * Een man begaat een slippertje en verliest de liefde van zijn leven. De Franse regisseur Gaspar Noé wil dat eeuwige verhaal vertellen met een dosis onverschrokken erotiek maar mikt grandioos naast de roos.

film love gaspar noe regisseur karl glusman aomi muyock klara kristin juan saavedra isabelle nicou vincent maraval benoît debie stella rocha recensie ruben nollet

Meer dan twee uur zelfbevlekking, letterlijk en figuurlijk. Het klinkt wat gratuit en gemakkelijk om ‘Love’ zo te omschrijven, maar het is daarom niet minder juist. De Franse cineast Gaspar Noé (‘Irréversible’) heeft altijd al de neiging gehad om zichzelf geweldig ernstig te nemen, en dat doet hij hier meer dan ooit. Hij zou die kritiek waarschijnlijk counteren door erop te wijzen dat hij zelf op het scherm verschijnt met een lelijke pruik op zijn hoofd. Nonsens natuurlijk. Als het hoofdpersonage vertelt dat het zijn grote droom is om een film te maken over emotionele seksualiteit beschrijft hij in wezen ‘Love’ als project. Dit is geen nieuwsgierig experiment van een deugniet die de grenzen van het genre aftast. Het is een log en levenloos ding dat zijn eigen pretenties op geen enkel moment waarmaakt.

Hete romantiek

Noé houdt het verhaal simpel. Hoofdfiguur Murphy heeft een kind met Omi maar is alles behalve gelukkig. Wanneer hij een verontrustende telefoon krijgt van de moeder van zijn ex-lief Electra spoelt het verleden weer over hem heen. Hoe hij en Electra elkaar maandenlang seksueel opvraten, hoe Omi in hun liefdesspel betrokken raakte, hoe het fout liep en hoe Electra uiteindelijk uit beeld verdween.

Aan de liefdeshistorie op zich scheelt weinig of niets. ‘Love’ doet op bepaalde manieren denken aan films als ‘Turks Fruit’ en ‘37°2 le matin’, hete romantische drama’s die geen blad voor de mond nemen. Aomi Muyock, die met de nodige overgave de rol van Electra voor haar rekening neemt, heeft trouwens iets van ‘37°2 le matin’-actrice Béatrice Dalle, met een scheut Olga Kurylenko erbij. Ook de (relatief) expliciete vrijscènes ogen aantrekkelijk, met dank aan de Belgische director of photography Benoît Debie. Die mag trouwens ook even meespelen van Noé — als sjamaan nog wel.

Ego strelen

Het krediet dat de cineast hier en daar verzamelt, is hij echter even snel weer kwijt. De grootste kemel schiet Noé door een acteur te casten, Karl Glusman, die fysiek misschien wel naar behoren presteert maar die daarnaast vooral zijn vele beperkingen etaleert. Dat Murphy niet bepaald een aantrekkelijk of sympathiek personage is, maakt niets uit. Glusman slaagt er op geen enkel moment in om de man een beetje kleur te geven.

De acteur wordt echter zeker ook niet geholpen door de onwaarschijnlijk duffe en geforceerde vertelstem die Noé hem opdringt. “Today’s shit. Is the whole year going to be like this?” fluistert Murphy op de geluidsband, of “Living with a woman is like sharing a bed with the CIA. Nothing’s secret.” Noé denkt dat hij zich ergens tussen de filosofische traktaten van Terrence Malick, de taboedoorbrekende durfcinema van Lars von Trier en de romantische praatfilms van Richard Linklater situeert, maar wat hij in ‘Love’ uit zijn mouw schudt, dient enkel om zijn eigen ego te strelen. En andere lichaamsdelen.

Ruben Nollet
Ruben Nollet schrijft over film voor onder meer Cobra.be, deredactie.be, De Tijd, P-Magazine en CineNews. Hij is van kindsbeen af een horrorfan, wat hem in het begin de nodige nachtmerries bezorgde. Vandaag is hij echter een volstrekt evenwichtige persoonlijkheid.

[‘Love’ – van Gaspar Noé met Karl Glusman, Aomi Muyock, Klara Kristin, Gaspar Noé, Juan Saavedra, Isabelle Nicou, Vincent Maraval, Benoît Debie, Stella Rocha – 2u10]

De film is verboden onder de 16 jaar.

yt