Eau Zoo - Emilie Verhamme

vr 24/07/2015 - 15:03 *** De bioscopen heeft de Vlaamse regisseur Emilie Verhamme helaas nooit gehaald met haar eerste langspeelfilm ‘Eau Zoo’. Gelukkig krijgt het ongewone drama alsnog een kans in Flagey Brussel.

film eau zoo emilie verhamme regisseur martin nissen delphine girard margaux lonnberg clément bertrand clément louis clarisse normand recensie ruben nollet

Dédié à tous les enfants, dont l’usure réforme la géométrie de leur sincérité.” Vrij vertaald: “Opgedragen aan alle kinderen, die door misbruik de vorm van hun eerlijkheid verliezen.” Of zoiets, want zelfs mijn Franstalige echtgenote vindt het naschrift dat Emilie Verhamme aan ‘Eau Zoo’ hangt maar obscuur. Het zijn dan ook zwaarwichtige thema’s en referenties waarmee de Vlaamse cineaste haar eerste langspeelfilm doorspekt. Ze dompelt de kijker onder in een grauwe wereld, zonder enige relativerende humor.

Het eiland

Verhamme schreef het scenario op L’Île-d’Yeu, een eiland voor de kust van Nantes, en ze liet zich diep inspireren door de locatie. ‘Eau Zoo’ heeft het over een gesloten gemeenschap die ervan overtuigd is dat de Apocalyps nabij is. Op dat moment zullen de mensen van het vasteland naar het eiland komen, omdat ze denken dat ze daar bescherming kunnen vinden. En dat willen de eilandbewoners ten allen prijze verhinderen.

De conservatieve reflex van de (volwassen) eilanders vertaalt zich ook in allerlei rituelen en tradities, waarvan de jongeren doorgaans de dupe zijn. Een van de tieners, Martin, droomt ervan om zich samen met de mooie Lou uit de voeten te maken, maar het water naar het vasteland is niet alleen letterlijk te diep. Wanneer de leiders een nieuwe wet uitvaardigen die stelt dat 18-jarige meisjes moeten trouwen met een man van het eiland stijgt de spanning ten top.

Nerveuze sfeer

Verhamme schept in ‘Eau Zoo’ met beperkte middelen en een toegewijde cast een bevreemdende en nerveuze sfeer, die doet denken aan sommige films van Lars von Trier en Bruno Dumont. Zonder daarom per se al dat niveau te halen, bevestigt ze in elk geval dat ze meer wil dan enkel een verhaaltje vertellen. En daarmee alleen onderscheidt ze zich al van veel generatiegenoten.

Ze probeert echt iets mee te geven, gaat op zoek naar een originele invalshoek, durft het aan om iets van de kijker te eisen en gebruikt haar — ongetwijfeld kleine — budget om toch ook iets te doen wat visueel interessant is. Helemaal op het einde raakt de film het spoor wat bijster. Maar die kleine uitschuiver doet weinig af van de voorzichtige bewondering die Verhamme met haar eerste langspeelfilm losmaakt.

Ruben Nollet
Ruben Nollet schrijft over film voor onder meer Cobra.be, deredactie.be, De Tijd, P-Magazine en CineNews. Hij is van kindsbeen af een horrorfan, wat hem in het begin de nodige nachtmerries bezorgde. Vandaag is hij echter een volstrekt evenwichtige persoonlijkheid.

[‘Eau Zoo’ – van Emilie Verhamme met Martin Nissen, Delphine Girard, Margaux Lonnberg, Clément Bertrand, Clément Louis, Clarisse Normand – 1u18]
Tot 22 augustus  in Flagey - Studio 5

Bekijk hieronder de trailer van 'Eau Zoo'

yt