The Gunman - Pierre Morel

di 23/06/2015 - 12:05 * Het is niet fraai wat de grote westerse bedrijven aanrichten in Afrika. Niet dat ‘The Gunman’ daar uiteindelijk zoveel om geeft.

film recensie the gunman sean penn ruben nollet pierre morel jasmine trinca javier bardem ray winstone mark rylance idris elba peter franzen rachel lascar

“Dit dossier roept nieuwe vragen op omtrent de verdoken methodes die multinationals hanteren om de natuurlijke hulpbronnen in ontwikkelingslanden te controleren, ongeacht de humanitaire gevolgen.”

Aan het einde van The Gunman’ vat een nieuwslezer de problematiek nog eens handig samen. Dat komt goed van pas, niet omdat het hete hangijzer in kwestie zo complex in elkaar steekt maar omdat de film er niets mee aanvangt. Hoofdacteur/producent/coscenarist Sean Penn mag dan denken dat hij op deze manier de foute toestanden in dat vergeten deel van de wereld onder de aandacht brengt, de gemiddelde kijker zal zich meer vergapen aan Penns gespierde 54-jarige lijf.

Economische belangen

In ‘The Gunman’, een vrije verfilming van ‘La position du tireur couché’ van de Franse actieschrijver Jean-Patrick Manchette, speelt Penn een zekere Jim Terrier. Hij werkt in Congo voor een beveiligingsfirma en heeft een innige relatie met de mooie Annie, dokter bij een Artsen Zonder Grenzen-achtige organisatie. Wat Annie echter niet weet, is dat Jims werkgever in werkelijkheid de economische belangen van goed betalende klanten vrijwaart. Wanneer een Congolese minister ermee dreigt om de mijnen te privatiseren, grijpt het bedrijf in.

Van bij het begin heb je door dat subtiliteit geen deel uitmaakt van het arsenaal waarmee ‘The Gunman’ aan de slag gaat. Het feit dat een van Jims collega’s (gespeeld door Javier Bardem) bijvoorbeeld een jaloers oogje heeft op Annie, wordt erin gehamerd alsof het een klinknagel was. Die botte bijl gebruikt ‘The Gunman’ ook om de politieke en economische achtergrond uit de doeken te doen. Eigenlijk hoeft het niet eens een onoverkomelijk probleem te zijn dat de film er vervolgens weinig mee aanvangt. Tenslotte heeft de James Bond-serie in wezen een handelsmerk gemaakt van actiefilms met een zeer lichte actualiteitswaarde.
 

Nonsensicaal

Veel minder vergeeflijk is het ronduit infantiele liefdesverhaaltje, de dwaze dialogen en de nonsensicale plotwendingen waarmee ‘The Gunman’ zijn publiek om de oren slaat. De neurologische aandoening die Penns personage plaagt — en die op mysterieuze wijze terug verdwijnt wanneer het de film uitkomt — is daar maar een voorbeeld van. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de dubieuze prestatie van Jasmine Trinca in de rol van Annie. De Italiaanse actrice mag dan naam hebben gemaakt met haar vertolkingen in onder meer ‘La stanza del figlio’, ‘La meglio gioventu’ en ‘Romanzo criminale’, in haar eerste Engelstalige rol zakt ze pijnlijk door de mand.

Het ergste is misschien nog dat de actie die regisseur Pierre Morel — zie ook de eerste ‘Taken’ — op touw zet wel degelijk de moeite loont. Zodra die scènes voorbij zijn, ebt de adrenaline echter al snel weer weg en nemen de verveling en de ergernis het over.
 

Ruben Nollet
Ruben Nollet schrijft over film voor onder meer Cobra.be, deredactie.be, De Tijd, P-Magazine en CineNews. Hij is van kindsbeen af een horrorfan, wat hem in het begin de nodige nachtmerries bezorgde. Vandaag is hij echter een volstrekt evenwichtige persoonlijkheid.

[‘The Gunman’ – van Pierre Morel met Sean Penn, Jasmine Trinca, Javier Bardem, Ray Winstone, Mark Rylance, Idris Elba, Peter Franzén, Rachel Lascar – 1u55]