Je suis mort mais j'ai des amis

di 16/06/2015 - 11:07 ** Road movie over het kolderieke rouwproces van blunderende muzikanten, amicaal vertolkt door Bouli Lanners en Wim Willaert.

wim willaert je suis mort mais j'ai des amis buddy movie guillaume & stephane malandrin

'Je suis mort mais j'ai des amis' begint met een eigenaardige monoloog van een bejaarde Inuit, een Eskimo uit Canada. Hij steekt een verhaal af over de Beatles, lacht smakelijk om zichzelf en ruimt dan de baan voor een optreden van een Belgische rockband.

De groep wordt aangevoerd door drie dikke vrienden. Leadzanger Jipé zal al snel door een onnozel ongeval om het leven komen. Zijn twee kompanen stelen na de crematie zijn urn en willen hem meenemen op tournee in Californië. Maar daar zullen ze nooit geraken. Eerst leren ze de geheime minnaar van Jipé kennen, daarna belanden ze door allerlei misverstanden in het kille Canada in plaats van aan de zonnige westkust van de VS.

Harige protagonisten

Deze sympathieke buddy movie is een ode aan zogenaamde lovable losers. Wim Willaert wordt geïntroduceerd met een pint in zijn hand en mayonaise in zijn baard - en wanneer zijn worst uit zijn broodje valt, raapt hij ‘m op van de grond om dan rustig verder te snacken. Samen met Bouli Lanners speelt hij een Gaston & Leo-achtig duo van het cultureel-correcte soort. Sommige van hun fratsen zijn wat onsmakelijk, maar de vriendschap wordt door de harige protagonisten integer gespeeld en het respect voor de inheemse bevolking van Noord-Canada is in elke scène voelbaar.

Zowel de Vlaamse als de Canadese landschappen zijn mooi gefotografeerd en slokken de personages nooit te veel op. De regisserende broers Guillaume en Stéphane Malandrin hanteren een vrolijk ritme, al vergrijpen ze zich hier en daar aan te gemakkelijke leukdoenerij. Ze laten één van hun personages verkondigen: “Ik ben tegen de rouw.” Allemaal goed en wel, maar iets meer ernst over het verlies van een beste vriend was soms gepast geweest. Uiteindelijk wordt er, naast het musiceren en verbroederen, iets te veel gezopen en gekotst in ‘Je suis mort mais j’ai des amis’.

Ward Verrijcken - op Twitter: @filmWard
Ward Verrijcken werd op zijn tiende door zijn vader voor tv gezet op een regenachtige zondag, voor Hitchcocks 'Rebecca'. Sindsdien wou hij enkel nog praten over cinema, wat hij momenteel doet voor het VRT Journaal, op Radio 1, op Radio 2, op MNM en op deze site.

[ ‘Je suis mort mais j’ai des amis’ van Guillaume & Stéphane Malandrin met o.a. Bouli Lanners, Wim Willaert en Serge Riaboukine. 1u35 - Deze film speelt in Brussel, Gent en Antwerpen. ]