Jurassic World – Colin Trevorrow

di 09/06/2015 - 11:31 ** De vierde film in de ‘Jurassic’-reeks is, geholpen door de nostalgie van de kijker, best onderhoudend, maar qua scenario heel middelmatig.

recensie ward verrijcken jurassic world cgi colin trevorrow

Om met de deur in huis te vallen: natùùrlijk is ‘Jurassic World’ niet zo straf als de originele ‘Jurassic Park’ uit 1993. Maar deze vierde aflevering in de dino-saga is nu ook weer niet zo vergeetbaar als de tweede en vooral bedroevende derde film uit 1997 en 2001. Wie met de juiste dosis nostalgie de bioscoopzaal instapt, zoals ondergetekende heeft gedaan, zal wel degelijk kinderlijk plezier beleven aan deze ‘Jurassic Extra Large’, zoals je de 3D-film best kunt omschrijven.
Grootmeester Steven Spielberg stond niet langer achter de camera, maar was als producer wel baas op de set. De nieuwe, wat onervaren regisseur Colin Trevorrow kwijt zich plichtbewust van zijn taak, alleen wordt hij gehinderd door een ongeïnspireerd script.

Genetische manipulatie

Bigger and better”, dat is de filosofie van deze prijzige sequel met een productiebudget van 185 miljoen dollar, en ook van de personages die de film bevolken. Ze baten ergens in Costa Rica een reuzegroot pretpark uit, waar de bezoekers zich op spectaculaire attracties kunnen  vergapen aan verschillende dinosaurus-soorten. Maar de inkomsten vallen tegen, omdat het publiek te verwend is geraakt: “Mensen zijn niet langer onder de indruk van een Tyrannosaurus Rex, net zomin als van een olifant in de zoo,” klaagt de marketing manager van het park (rol van Bryce Dallas Howard).
Daarom hebben de wetenschappers die er werken, het onzalige idee opgevat om een genetische hybride te creëren: een gigantisch monster dat ze binnenkort willen onthullen, maar dat natuurlijk uit zijn kooi ontsnapt en een waar bloedbad aanricht. De enige die de hyperintelligente dinosaurus kan neerleggen, is de nonchalante trainer Owen (rol van Chris Pratt),die de psychologie van de prehistorische beesten heeft bestudeerd.

Foutloze CGI

De psychologie van het scenario daarentegen is heel wat minder interessant. De karakterontwikkeling is behoorlijk zwak. De avontuurlijke Owen wordt gekoppeld aan de chagrijnige (maar fotogenieke) workaholic die aan haar smartphone verslaafd is en zich weinig aantrekt van haar neefjes die het park komen bezoeken. Uiteraard zullen deze twee, in de beste ‘Romancing the Stone’-traditie, hun passie voor mekaar ontdekken wanneer ze, hevig transpirerend, voor hun leven moeten vechten in de jungle.
Het kan je met andere woorden weinig schelen wie van de personages aan stukken wordt gereten, een groot verschil met de waarachtige spanning die Spielberg rond zijn protagonisten wist te creëren in de originele ‘Jurassic Park’. Maar de vele actiescènes, geholpen door de foutloze digitale effecten en de onsterfelijke muziek van John Williams (hier herwerkt door componist Michael Giacchino), houden de twee uur van ‘Jurassic Park’ voldoende entertainend. Geoefende kijkers kunnen zich verder amuseren met het spotten van verwijzingen naar huiverklassiekers als ‘Alien’, ‘Jaws’ en ‘The Birds’.

Ward Verrijcken - op Twitter: @filmWard
Ward Verrijcken werd op zijn tiende door zijn vader voor tv gezet op een regenachtige zondag, voor Hitchcocks 'Rebecca'. Sindsdien wou hij enkel nog praten over cinema, wat hij momenteel doet voor het VRT Journaal, op Radio 1, op Radio 2, op MNM en op deze site.

[ ‘Jurassic World’ – Regie: Colin Trevorrow met o.a. Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Vincent D’Onofrio, Omar Sy en Irrfan Khan. 2u04 ]