Aftellen naar Gouden Palm

za 23/05/2015 - 16:42 Het wordt bijzonder spannend in de langspeelfilm-competitie. Ook voor de broers Roosens, Gouden Palm-kandidaten met hun kortfilm ‘Copain’, wordt het nagelbijten.

festival van cannes film blog ward verrijcken copain jan roosens raf roosens gouden palm kortfilm celine devaux jason kurzel joel coen ethan coen todd haynes hou hsiao-hsien yorgos lanthimos laszlo nemes paolo sorrentino

Zaterdagmiddag werden de negen kortfilms in competitie officieel aan pers en publiek voorgesteld. De zaal in het festivalpaleis zat afgeladen vol. De jury onder leiding van Abderrahmane Sissako was aanwezig, evenals de filmmakers, zichtbaar nerveus.

De Vlaamse kortfilm ‘Copain’ was de laatste die werd vertoond. Op het gigantische scherm van de zogenaamde Debussy-zaal kwamen de fotografie en de intensiteit van de beeldtaal perfect tot hun recht. Het applaus voor Jan en Raf Roosens was warm. Zelf vinden we ‘Copain’ één van de drie beste films in competitie, en dat zeggen we niet enkel uit chauvinistische overwegingen: journalisten uit andere landen traden ons meestal enthousiast bij.

Een Gouden Palm voor Jan en Raf zou niet alleen reden zijn tot groot feest zondagavond - en geloof ons vrij: deze jongens weten wat feesten is, ze hebben met volle teugen van hun eerste passage in Cannes genoten. Het zou ook een flinke boost betekenen voor hun toekomstplannen. ‘Copain’ is namelijk opgevat als de piloot voor een langspeelfilm die de broers Roosens nu aan het schrijven zijn en die ze in 2016 hopen te draaien.

Om heel eerlijk te zijn: de beste titel in de kortfilmcompetitie, en ook de film die het luidste applaus kreeg vandaag, is de Franse animatieprent ‘Le repas dominical’ van Céline Devaux (op de hoofdfoto: het meisje in het midden met de zwarte broek en witte hemd). Zowel visueel als inhoudelijk heel inventief is deze vertelling van een homoseksuele jongen die elke zondag bij zijn ouders moet gaan eten, waar de conversatie hem frustreert en soms knettergek maakt. De afgelopen dagen werd ‘Le repas dominical’ als absolute frontrunner naar voor geschoven. Al zagen we ook een heel interessante Turkse kortfilm, ‘Sali’, over een tienermeisje dat een zorgeloze dag beleeft, tot een heel straf verfilmd incident op een overvolle bus haar ruw, en heel seksistisch, op haar plaats zet.

De prijzen in de kortfilm-competitie worden zondagavond uitgereikt, en dan weten we ook wie met de Gouden Palm voor de beste langspeelfilm wordt beloond. Op de valreep zagen we nog een krachtige adaptatie van ‘MacBeth’ in competitie, met glansrollen voor Michael Fassbender en Marion Cotillard. Eén van de twee acteursprijzen zou hier niet misstaan, al rekent niemand op een Gouden Palm voor deze Shakespeare-verfilming van de Australische cineast Jason Kurzel.

Wie dan wel? Als de jury, onder leiding van Joel en Ethan Coen, klassieke verhalende cinema wil belonen, dan gaan ze wellicht voor ‘Carol’ van Todd Haynes, de film over een verboden lesbische romance in de jaren vijftig met Cate Blanchett en Rooney Mara. De cinefiele keuze is voor ‘The Assassin’, de poëtische martial arts-film van de Taiwanese grootmeester Hou Hsiao-hsien, terwijl er ook stemmen opgaan voor het prettig gestoorde, filosofisch interessante ‘The Lobster’ van de Griek Yorgos Lanthimos.

Persoonlijk waren we ook onder de indruk van ‘Dheepan’ van Jacques Audiard, maar een Franse journalist die nauw samenwerkt met het festival vertelde ons dat er geen unanieme liefde voor die film is ontstaan. Zeker niet uit te sluiten is het Hongaarse ‘Son of Saul’ van debutant László Nemes, door sommigen nogal respectloos omschreven als ‘De Dardennes gaan naar Auschwitz’ maar door een contingent belangrijke journalisten uitgeroepen tot onvervalst meesterwerk. Super-cinefiel Patrick Duynslaegher spreekt op Facebook zelfs van “een van de meest intense filmervaringen ooit”. Teleurstellend zou de hoofdprijs zijn voor ‘Youth’ van de steevast overschatte Paolo Sorrentino.

De Gouden Palm is dit jaar moeilijk te voorspellen, zoveel is zeker. Daarvoor is de competitie niet grillig genoeg geweest, geen enkele film is tot gedoodverfde winnaar uitgeroepen. Wat de ceremonie morgenavond natuurlijk extra spannend maakt.

Ward Verrijcken - op Twitter: @filmWard
Ward Verrijcken werd op zijn tiende door zijn vader voor tv gezet op een regenachtige zondag, voor Hitchcocks 'Rebecca'. Sindsdien wou hij enkel nog praten over cinema, wat hij momenteel doet voor het VRT Journaal, op Radio 1, op Radio 2, op MNM en op deze site.

Onze man in Cannes