"Onze Matthias is het echt wel aan het maken"

Met de allures van een superster stond Matthias Schoenaerts te poseren op de rode loper. De film "Maryland" vergde veel van de Belgische acteur. "Ik ben bijna gek geworden, laat het ons zo zeggen", stelt Schoenaerts.

En de ster van Matthias Schoenaerts, die blijft rijzen en rijzen en rijzen. Terwijl deze week in België het Britse kostuumdrama ‘Far from the Madding Crowd’ uitkomt, was  Schoenaerts het voorbije weekend in Cannes om alweer een nieuwe film te promoten, de Franse psychologische thriller ‘Maryland’.

Daarin speelt Schoenaerts een soldaat die terugkeert van het front in Afghanistan en aan de slag gaat als bodyguard. Hij kampt met posttraumatisch stresssyndroom en raakt in de ban van de rijke vrouw (rol van de Duitse topactrice Diane Kruger) die hij moet bewaken. Schoenaerts groef heel diep voor de vertolking van deze gefolterde man, stopte tijdens de opnames met slapen en zette daarvoor zijn leven op het spel: hij belandde zelfs twee dagen op intensieve. Maar wàt een vertolking zet hij neer! Explosieve dierlijkheid en tederheid in even grote dosissen: het is een combinatie die Schoenaerts absoluut uniek maakt als acteur.

‘Maryland’ werd geregisseerd door Alice Winocour en past dus in het rijtje van films van vrouwelijke regisseurs waar Cannes dit jaar zo hard op inzet. Natuurlijk doet het geslacht van de regisseur er niet toe als het op de kwaliteit van cinema aankomt. Zo verwoordde Matthias het zaterdagochtend ook op een persconferentie . Hij was uitgenodigd door niemand minder dan Salma Hayek om één van de zogenaamde ‘Women in Motion’-panels bij te wonen. Daarin kwam de Mexicaans-Amerikaanse superster het seksisme in Hollywood aankaarten. “Wanneer ze mij vragen: ‘Hoe was het om door een vrouw geregisseerd te worden,’ dan zeg ik: ‘Wat bedoel je? Het was als werken met een persoon’,” aldus Schoenaerts, en dat is uiteraard het enige goede antwoord om de vooroordelen op basis van gender te pareren.

Maar er is wel degelijk nog werk aan de winkel, zegt ook Cate Blanchett, die in Cannes haar nieuwe film ‘Carol’ kwam voorstellen. “Ik heb gelezen dat het hier ‘het jaar van la femme’ is,” aldus Blanchett op een druk bijgewoonde persconferentie. “Maar je kunt alleen maar hopen dat het niet enkel een jaar is, dat het geen momentopname is. We zijn het hele debat rond gender wat uit het oog verloren en dat heeft de positie van vrouwen geen goed gedaan. Maar het is fantastisch dat er nu vrouwelijke cineasten opstaan die intelligente, entertainende films willen maken.”

Ze doelt daarmee op ‘Carol’, geproduceerd door vrouwen en op veel lofzang onthaald in de officiële competitie. Het is ook onze (voorlopige) favoriet voor de Gouden Palm, een gestileerde maar ook heel erg doorleefde adaptatie van een boek van Patricia Highsmith (zie ook: ‘Strangers on a Train’ en ‘The Talented Mr. Ripley’). Blanchett en Rooney Mara spelen twee vrouwen die in het New York van de conservatieve jaren vijftig verliefd worden op mekaar en grote offers moeten brengen om die liefde te kunnen bezegelen. Volmaakte cinema is dit, van de Amerikaanse grootmeester Todd Haynes, met even sterke als kwetsbare vrouwen als protagonisten, onwaarschijnlijk straf vertolkt door de twee hoofdrolspeelsters. Het festival is nog niet eens halverwege, maar nu al wordt gespeculeerd dat Blanchett en Mara wel eens de prijs voor Beste Actrice kunnen delen.

Ward Verrijcken - op Twitter: @filmWard
Ward Verrijcken werd op zijn tiende door zijn vader voor tv gezet op een regenachtige zondag, voor Hitchcocks 'Rebecca'. Sindsdien wou hij enkel nog praten over cinema, wat hij momenteel doet voor het VRT Journaal, op Radio 1, op Radio 2, op MNM en op deze site.

‘Maryland’ komt in België in september of oktober uit, op ‘Carol’ is het wachten tot later in het najaar.