Mange tes morts - Jean-Charles Hue

di 21/04/2015 - 10:17 *** Broederliefde is mooi, maar je moet niet overdrijven. Dat is de slotsom van dit originele sociale drama.

Heeft u al ooit van de Jenische gehoord? Ik niet, tot ik ‘Mange tes morts’ zag. Vier jaar na ‘La BM du Seigneur’ situeert regisseur Jean-Charles Hue opnieuw een verhaal in het milieu van die zogenaamde ‘witte zigeuners’, met wie hij ver verwant is. Net zoals de Rom en de Sinti leiden ze een seminomadisch leven. Fijn om te weten trouwens: zowel Frans Bauer, Rafaël van der Vaart als Yul Brynner hebben/hadden familiale banden met de Jenische.

Gekneld tussen Christus en broer

Het hoofdpersonage in 'Mange tes morts' is Jason Dorkel, een jonge Jenische die op een kruispunt in zijn leven staat. Aan de ene kant wordt hij aangetrokken door de wedergeboren christenen in de gemeenschap, waartoe ook zijn goeie vriend Moïse behoort. Jasons moeder zou dolgraag willen dat hij zich laat dopen. Anderzijds probeert zijn oom Michael hem ver weg te houden van die halfzachte gelovigen en wacht de jongen op de dag dat zijn veel oudere broer Fred — overigens de hoofdfiguur uit ‘La BM du Seigneur’ — uit de gevangenis komt.

Als Fred eindelijk weer zijn schaduw over Jason laat vallen (zeer letterlijk zelfs), gaat het heel snel bergaf. “Ben je nog altijd 19 in je hoofd?” vraagt de leider van de christelijke Jenische aan de massieve dertiger. “Ik zal nooit veranderen,” antwoordt Fred trots. En dat blijkt effectief zo te zijn. Jason pleegde voor Michael nu en dan al kleine diefstallen en is vastbesloten om nu ook Fred bij te staan. Tenslotte heeft die broer hem na de dood van hun vader grootgebracht. Bovendien is Fred achter de tralies beland, toen hij een misdaad beging om in het levensonderhoud van de familie te voorzien.

En nu heeft Jason ook de perfecte tip: een lading kostbaar koper die een paar dagen lang geparkeerd staat op een terrein waarvan hij het adres te weten gekomen is. Samen met Fred, Michael en Moïse — die Jason wil beschermen — trekt Jason op weg. Maar na al die jaren in de gevangenis blijft van Freds criminele vaardigheden nog weinig over.
 

Authentiek en fraai

Een verrassend verhaal heeft ‘Mange tes morts’ niet in de broekzak, al geeft de noodlottige sfeer de film wel het nodige gewicht. Wat vooral het verschil maakt, is het milieu waarin de film zich afspeelt. Jean-Charles Hue maakt bovendien gebruik van niet-professionele acteurs, die vaak echt deel uitmaken van de Jenische gemeenschap. De film baadt met andere woorden in een enorme authenticiteit, en Hue voegt daar nog een opmerkelijke visuele flair aan toe.

Hou er wel rekening mee dat ‘Mange tes morts’ maar een beperkte release krijgt. Deze week start hij in de Aventure in Brussel, later reist hij onder meer nog naar de Sphinx in Gent.

Ruben Nollet
Ruben Nollet schrijft over film voor onder meer Cobra.be, deredactie.be, De Tijd, P-Magazine en CineNews. Hij is van kindsbeen af een horrorfan, wat hem in het begin de nodige nachtmerries bezorgde. Vandaag is hij echter een volstrekt evenwichtige persoonlijkheid.

[‘Mange tes morts’ – van Jean-Charles Hue met Jason François, Frédéric Dorkel, Michael Dauber, Moïse Dorkel, Elie ‘Kiki’ Dauber, Stéphane Macalou, Philippe ‘Tintin’ Martin, – 1u34]

yt