Pier en Oceaan - Oek de Jong

vod
di 16/10/2012 - 15:04 Acht jaar werkte Oek de Jong aan 'Pier en Oceaan', een familieroman en het verhaal van een land dat zich uit het keurslijf van godsdienst, burgerlijkheid en naoorlogse schaarste probeert te bevrijden.

oek de jong pier en oceaan nederland naoorlogs familieroman mondriaan interview johan de haes

Oek de Jong werkte acht jaar aan zijn nieuwe roman ‘Pier en Oceaan’. Hij telt meer dan achthonderd bladzijden. Het is een sterk autobiografische roman die zich uitstrekt van het Friese Dokkum tot het Zeeuwse Goes, met een levendig portret van een naoorlogs Amsterdam en nog een uitstap naar het Vlaamse Gent.

‘Pier en Oceaan’ begint in 1952, niet toevallig het geboortejaar van Oek de Jong, en eindigt in 1971, als de negentienjarige jongeman aan zijn seksuele ontwaken een volwassen dimensie heeft gegeven. Ondertussen is een hele resem personages aan de lezer verschenen: de ontgoochelde moeder die een lesbische vriendschap voor een leven met man en kinderen uit de weg ging, de praatgrage en afwezige vader en de vrijgevochten oom-fotograaf.

Maar er zijn ook de Friese en Amsterdamse grootouders, steeds en landelijk maar nog stevig in de greep van een strenge protestantse godsdienst, en de meisjes die zijn stugheid en de binding met zijn moeder op de proef stellen.


‘Pier en Oceaan’ is een familieroman, het verhaal van een volwassenwording en de schets van een Nederlandse maatschappij die bezig is met zich uit een keurslijf van godsdienst, burgerlijkheid en naoorlogse schaarste te bevrijden.

Na Jan Wolkers, Maarten ’t Hart en Jan Siebelink is er blijkbaar nog niet helemaal afgerekend met een somber en streng Hollands en Fries protestantisme. Maar voor de al vroeg ongelovige Abel Roorda is het niet meer dan een laat achterhoedegevecht, waarbij hij zijn strenge Friese grootvader overigens met menselijk begrip bejegent.


De titel ‘Pier en Oceaan’ verwijst naar een bekend doek van Piet Mondriaan. Niet toevallig hebben de meest intense passages in dit boek de grens tussen land en zee tot decor, waarbij de zee verlangen, eeuwigheid, bevrijding en dood oproept.

Het psychologische realisme van Oek de Jong is van een peilende en zoekende soort, met een alerte aandacht voor zintuiglijke waarnemingen en sfeer. De tijd is in 'Pier en Oceaan' niet alleen een scherp getekend decor maar maakt deel uit van het ontluikende bewustzijn van een jongeman.

Johan De Haes sprak met de auteur. Bekijk hierboven het interview.

 

['Pier en Oceaan' - Oek de Jong. Uitgeverij Augustus, 2012]