Garnaalvissers op UNESCO-lijst

wo 04/12/2013 - 16:22 Unesco heeft de garnaalvisserij te paard in Oostduinkerke, een deelgemeente van Koksijde, opgenomen op de lijst Immaterieel Cultureel Erfgoed. Dat gebeurde woensdag tijdens de jaarlijkse vergadering in de hoofdstad van Azerbeidjan, Baku.

immaterieel cultureel erfgoed unesco garnaalvissers van oostduinkerke erfgoed

De paardenvissers zijn al ettelijke keren door kunstschilders, beeldhouwers, fotografen en cineasten vereeuwigd. Het ambacht van het garnaalvissen te paard ligt de families van garnaalvissers en bij uitbreiding de gemeenschap van Oostduinkerke en Koksijde na aan het hart. Ze koesteren het als cultureel erfgoed en belangrijk voor hun identiteit.

Het UNESCO-comité benadrukt tevens dat de garnaalvisserij te paard het belang in de kijker zet van kleine, lokale tradities die de verbondenheid tussen mens, dier en natuur beklemtonen en tegelijkertijd respect voor duurzame ontwikkeling en menselijke creativiteit oproepen.

Tot nog toe staan 7 elementen uit Vlaanderen op de Representatieve Lijst: het Ros Beiaard en de Ommegangsreuzen van Dendermonde, de Heilig Bloedprocessie van Brugge, Aalst Carnaval, Houtem Jaarmarkt in Sint-Lievens-Houtem, Krakelingenfeest en Tonnekensbrand in Geraardsbergen, Jaartallenleven van Leuven en de traditie van de Valkerij (internationaal dossier).

Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege: 'De garnaalvissers van Oostduinkerke zijn een mooi voorbeeld van een dynamische en duurzame omgang met natuur en met cultuur die van generatie op generatie met veel respect wordt doorgegeven. Dat de UNESCO een pluim geeft voor de manier waarop dit dossier is voorbereid, is mede te danken aan de expertise die onze diensten mettertijd hebben opgebouwd en aan de volgehouden inzet van de lokale erfgoedgemeenschap.'

Garnaalvissen in Oostduinkerke in de Rode Loper

Garnaalvisser te paard Eddy Dhulster (70): 'Ik heb het garnaalvissen te paard meer dan een halve eeuw geleden geleerd van Henri Durant, de legendarische Rosten Durang die vorig jaar overleed. De UNESCO-erkenning maakt van mij een zeer gelukkig man. Heel belangrijk is de aandacht voor de traditie terwijl we ijveren om het ambacht aan te passen aan de veranderende sociale, culturele en ecologische tijden. Een echte paardenvisser houdt in het diepste van zijn hart van de zee, van wat de zee voortbrengt en van zijn paard. Dit is het allerbelangrijkste.'

Bron: Belga